Author Archives: Marie

Telepathie en onderscheidingsvermogen

Vanaf mijn prille kindertijd was telepathie iets normaals in ons huis, mijn vader heeft er zelfs zijn levenswerk van gemaakt. Dankzij zijn telepathie gaf hij cursussen ‘Levensverdieping’ (die tegenwoordig als boeken uitgegeven worden) en gaf persoonlijke boodschappen van Meester Morya, vele duizenden boodschappen voor duizenden mensen die vaak jarenlang regelmatig opnieuw kwamen omdat ze zoveel aan die boodschappen hadden.

Zelf kreeg ik ook af en toe een boodschap. Ik was er erg blij mee, maar ik kon ze in het begin nog niet volledig naar waarde schatten, omdat ik zo jong was. Pas later ontdekte ik hoe ongelooflijk waardevol en uniek ze feitelijk waren, en hoe bijzonder het telepathische contact van mijn vader (Geert Crevits) met Meester Morya eigenlijk wel was. read more

Van zomer- naar winteruur: gesprek met de Tijd

In de afgelopen nacht zijn we weer eens overgeschakeld van zomeruur naar winteruur. “Drie uur wordt twee uur”, zoals men zegt. Toen ik vanochtend wakker werd, brak ik me daar mijn hoofd op. Hoe laat is het nu, en hoe laat zou het normaal geweest zijn? En ik weet dat we deze nacht een uur langer hebben mogen slapen, maar is dat dan morgen ook zo? Acht uur wordt zeven uur, moet je dan niet net vroeger opstaan? … Ik zit algauw in de knoop. Het doet me denken aan het gegeven ‘tijd’, en ik besluit om mijn “gewonnen” uurtje tijd te besteden aan een gesprek met het Wezen Tijd. Ik stel me voor dat het zeker en vast een gigantisch machtig Wezen moet zijn, zo immens groot dat je het eerder als “Iets” dan als “Iemand” zou kunnen omschrijven. Ik maak me op voor een zeer nederig gesprek. read more

De allerbeste (én natuurlijke) remedie tegen luizen: eau-de-cologne!

De ontdekking

Toen ik 17 jaar was ongeveer, ging ik op reis naar India waar een van mijn beste vriendinnen een jaar vrijwilligerswerk deed na haar zesde middelbaar. Ze werkte in een weeshuis met een grote groep prachtige kleine kinderen die ze dagelijks waste, kamde, hielp met aankleden, enz. Ze stelde het goed en was er heel gelukkig.

Toen ik een tijdje weer thuis was, merkte mijn mama op dat ik nogal veel in mijn haar krabde. Ik begon erop te letten en inderdaad! Hoe meer ik erop lette, hoe gekker ik ervan werd. Indische luizen! Ik ging (met de nodige hulp) aan de slag met luizenshampoo, uitkammen en alle chemische en andere middeltjes die we maar konden kopen, maar niets werkte. Bleek dat die onooglijke witte indische luisjes super resistent waren tegen al die Europese remedies. En mijn haar was te lang en te dik en die luizen waren te klein om alles te kunnen uitkammen. Ik denk dat ik er vandaag nog steeds last van gehad zou hebben (of dat ik het uiteindelijk had moeten afknippen), ware het niet dat mijn moeder toen een geniaal idee had: eau-de-cologne. Simpel, maar zeer effectief: door de sterke alcoholdampen stikken de luizen gewoon, én de neten ook (want ook neten moeten ademen), en voilà, geen luizen meer 🙂 Eén behandeling van 30-45 minuten is voldoende om volledig luizenvrij te zijn. read more

Gesprek met Sint-Janskruid

Sinds we in Hertsberge zijn komen wonen zo’n zeven jaar geleden, heb ik Sint-Janskruid in mijn moestuin staan. In het begin was het één braaf, klein plantje, maar met de jaren is gebleken dat het kruid zich bijzonder thuis voelt in onze tuin, en elk jaar duiken meer en meer zaailingen op in alle hoeken en kanten van mijn moestuin.

Da’s super handig, want normaal moesten we vroeger gaan ‘jagen’ op Sint-Janskruid in het wild wanneer we er olie mee wilden maken, maar nu hoef ik daarvoor alleen nog maar de tuin in te gaan. Maar dit jaar zijn er zoveel planten dat ik er bijna niet meer naast kan kijken, daarom dacht ik dat het misschien tijd werd om eens met het wezen van het Sint-Janskruid te praten. read more

Nieuwetijdskind en het dilemma van vrije opvoeding

Onlangs had ik een telepathisch gesprek met Emma, een nieuwetijdskind van vier. Haar moeder, die ik ken via een vriendin, had me opgebeld en daarna de situatie nog eens kort uitgelegd per mail:

“Emma is een vrolijk, hoogsensitief persoontje met een zeer sterke wil. Zolang zij de controle over de situatie kan houden, is ze fantastisch in de omgang, maar o wee, probeer haar niet iets te laten doen wat zij niet wil of wat jij bepaalt. Dan is het hek van de dam. Vooral in situaties waarbij ze zelf gefrustreerd raakt, waarschijnlijk doordat ze met haar ontwikkelde geest te maken heeft met een kleuterlichaam cq. omgeving.

Wij hebben haar tot nu opgevoed vanuit vrijheid en overleg met haar, omdat we haar zelfvertrouwen willen behouden. Authoritair gedrag, straffen en/of belonen, proberen we ten alle tijden te vermijden.

We merken echter dat het voor Emma en onszelf soms heel moeilijk wordt om grenzen te bewaken (en ze dus regelmatig ontpopt in een klein monstertje).

Mijn vraag aan Emma’s ziel is hoe we haar het beste kunnen begeleiden in dit leven zodat ze zich kan ontwikkelen tot een persoon waarmee je aangenaam kunt samenleven, zonder dat ze haar kracht en zelfvertrouwen daarmee verliest.” read more

Telepathie met dieren, hoe doe je dat?

In de blog op deze website kan je een aantal prachtige, verrassende en heel interessante telepathische gesprekken met dieren en natuurwezens lezen (kies in de lijst  ‘onderwerpen’). Geregeld vragen mensen mij “Hoe kan ik ook telepathisch contact maken? Met mijn huisdier bijvoorbeeld, of mijn boom?”

Contact met bomen is het makkelijkst

Met bomen is het makkelijkst om een duidelijk contact te maken/voelen. Dat komt doordat bomen in een andere relatie staan tot de mens – ze willen de mens helpen en hebben ons echt iets te bieden. Zoek een boom die je bevalt, een boom die voor jou opvalt tussen de andere. Ga erbij zitten of staan. Ga naar je hart en laat de boom ‘binnenkomen’ in je hart. Stel je liefdevol open. Je kan gewoon proberen voelen hoe de boom is, of je kan vragen ‘hoe voel je je?/wie ben je?’ en dan wacht je, geconcentreerd in liefdevolle aandacht voor de boom.

Je zal voelen dat elke boom volledig uniek is en verschillend van alle andere. Dezelfde oefening kan je doen met planten in de tuin of in je huis. Je zal al snel eenvoudige antwoorden kunnen aanvoelen zoals ‘ja, ik ben hier gelukkig’ of ‘ik heb dorst’ of ‘ik sta liever dichter bij het raam’ of ‘ik ben sterk en vredig’ enz. Dat is ook al telepathie!

Praten met dieren

Over het praten met huisdieren vroeg ik in 2004 deze vragen:

Is er een algemene ‘deva’ van dieren, en heeft die iets te zeggen voor de lezers van deze website? (februari 2004)

“Mens en dier moeten meer en meer terug in contact komen.
De mens zou meer moeten luisteren naar de dieren.
Ik zie een mooie aanmoediging in wat jij te vertellen hebt.
Moedig zijn zij die proberen om een telepathisch contact proberen maken met hun dier of met dieren in hun buurt.
Dat kan mits enige oefening; het is niet zo moeilijk, want de dieren merken het onmiddellijk als iemand dat probeert, en ze zullen zeker meewerken.” read more

Een kwestie van beslissen: “Ik doe er wat mee!”

Verslag van de “Terugkomdag Telepathie & Intuïtieve Ontwikkeling”

Voor deze terugkomdag verzamelden we eind augustus met ongeveer 15 mensen bij Dorothea in Izegem, waar in het voorjaar al een cursus doorgegaan was. Om de namiddag te starten mocht iedereen een eenvoudig papieren kaartje trekken dat ik meegebracht had, met daarop telkens een zinnetje ter inspiratie. Meteen bij het trekken schoten enkele mensen in de lach omdat het voor hen persoonlijk zo toepasselijk was, maar hoe en waarom liet ik nog even in het midden.

Ik stelde voor om een rondje te doen om met elkaar te delen: wanneer heb jij de cursus gevolgd, waarom, en hoe is het je achteraf vergaan? De aanwezige ‘beginnelingen’ van het voorjaar hadden nog niet veel avonturen te vertellen, ze waren vooral nog onzeker en wisten niet goed waar ze de telepathie nu precies allemaal voor konden gebruiken. Dan waren er ook enkele mensen die de cursus lang geleden gevolgd hadden, er goede resultaten van gehaald hadden maar toen waren ze de telepathie wat uit het oog verloren en wilden met deze namiddag graag het stof weer wegblazen. Sommigen zeiden dat het leven te druk was en er geen tijd was voor telepathie. En ten slotte waren er ook enkele dappere doorgewinterden, mensen die de telepathie quasi dagelijks waren gaan gebruiken en er nu helemaal vol van zijn. Zij hadden het meest ervaring en hadden dan ook het meest te vertellen, over gesprekken met ongeboren (klein)kinderen, met huisdieren, over problemen en innerlijke antwoorden, over geholpen vrienden en vriendinnen, over mentale weerstand die overwonnen moest worden en steeds een blij gevoel achteraf.

Ook ik deelde enkele ervaringen die ik had sinds het begin van mijn telepathie in 2003 – over hoe het vijf jaar duurde voordat ik de telepathie niet meer zo eng vond om te doen (dat was geruststellend nieuws voor de onzekere beginnelingen?!), hoe ik steeds minder “toetsenbord” nodig had en hoe ik de telepathie voor steeds meer zaken begon te gebruiken, hoe de vele telepathie mijn intuïtie versterkt had en ik vaak gewoon weet wat ik moet doen op veel momenten, hoe je leven in een stroom van vertrouwen komt door dat alles, en meer van dat.

Na de pauze haalde ik een groot karton uit om op te schrijven, en ik vroeg aan iedereen om op te sommen waar ze de telepathie tot nu toe al ooit voor gebruikt hadden. Er kwamen een aantal goede antwoorden, en ik schreef ze allemaal op:

  • Communicatie met dieren (huisdieren, of dieren in je omgeving)
  • Communicatie met planten en bomen
  • Communicatie met kinderen (ongeboren kinderen, peuters, kleuters), hen inspraak geven in hun leven en in de beslissingen die met hen te maken hebben
  • Praktische keuzes maken (vb: welke vakman zal ik inhuren?)
  • Spreken met mensen in coma of met dementie
  • Spreken met je partner (met toestemming natuurlijk!)
  • Helpen van vrienden, kennissen, familie of cliënten
  • Raad vragen aan je Innerlijke Meester, God
  • Gesprek met een Maria-beeld
  • Raad vragen aan de ziel voor je werk of stage
  • De kleine kinderen een nieuwjaarsbrief laten schrijven aan oma/opa
  • Spreken met mineralen
  • read more

    Een boodschap voor het leven

    Goed nieuws verspreidt zich snel, en zo kwam het dat vrienden van mijn vrienden mij vorige week ook vroegen om contact op te nemen met de ongeboren baby in haar dikke buik. Het is niet van mijn gewoonte om op dit soort vragen in te gaan omdat ik de techniek liever aanleer aan mensen zodat ze het zelf kunnen doen (zie cursus). Op lange termijn is dat veel leuker; als je baby pruttelt, als je peuter slechtgezind is, als je kleuter ongerust rondloopt kan je hen gewoon vragen wat er scheelt. De oplossing is vaak zo eenvoudig, als je het maar weet!

    Maar dit keer had ik toch zin om de baby aan het woord te laten, dus mama, papa en ik gingen op de bank zitten en ik vroeg: “Kindje, wat wil je vertellen?”

    – “Aan mijn papa wil ik zeggen dat hij lief is voor mama en ook voor mij
    En hij spreekt zo leuk
    Ik hoor graag zijn stem dicht bij mij
    En heel graag voel ik ook zijn handen”

    Papa en mama gniffelden, want elke avond gaat papa tegen mama’s buik aanliggen om te praten met de kleine! De baby ging verder:

    – “Mama is mooi ik vind mama fantastisch ik lijk het meest op haar qua karakter maar dat wil ik liefst niet horen
    Als ik spreek dan zit er een soort zalvende muziek in mijn stem die onbewust is en die ik geleidelijk zal leren apprecieren in mijn leven
    Maar leer mij dat ik niet hoef te roepen om gehoord te worden dat is voor mij een diepe les die ik best al vroeg leer
    Zeg mij dat je mij graag ziet zo vaak als je wil
    Maak dat ik strenge regels krijg waar toch van afgeweken kan worden
    Leef gelukkig en lach veel
    In mijn leven zit veel licht en ik ben heel slim
    Zeg me niet alles zelfs niet als ik alles vraag ik wil te snel alles weten en dat is niet goed voor mij
    Leer mij dat ik niet alles altijd hoef te weten en dat ik mijn eigen leven heb en veel moet spelen

    Als ik iets fout doe, leg het mij uit zonder je stem te verheffen en kijk in mijn ogen daar ben ik heel gevoelig voor
    Hou van mij zoals ik van jullie hou” read more

    Een ongeboren baby spreekt

    Een koppel goede vrienden van mij verwachten hun eerste kindje. Toen ik onlangs bij hen op bezoek was, vroegen ze mij schuchter of ik misschien telepathisch de baby aan het woord zou kunnen laten. We haalden de computer erbij en met de hand van de mama begonnen we met de algemene vraag: “Klein kindje, wil je iets zeggen?” De baby greep deze kans om wensen, voorkeuren en goede raad over te brengen.

    – “Ik wil met mijn mama dansen een beetje op mooie muziek, nu en straks en ook nadat ik geboren ben.
    En met papa wil ik babbelen en lachen later.
    En als papa dingen vertelt die niet waar zijn dan zal dat mij soms in de war brengen omdat ik geneigd ben alles te geloven wat hij zegt, dus het zou best zijn dat hij alleen maar dingen zegt die waar zijn omdat ik anders veel te vroeg kritisch moet leren denken en dat is lastig, ook voor jullie maar ook voor mij.
    Als mama zegt dat ze mij graag ziet en dat ze blij is met mij en straks dat ik zo mooi ben, dan word ik daar blij en rustig van.” read more

    Gesprek met de grote eik in het bos

    Laatst hoorde ik over de oudste boom van het bos bij ons in de buurt. Het is een eik en hij staat nederig verscholen tussen de andere bomen, maar wel bijzonder net in het midden van een piepklein eilandje. Het ‘eiland’ is omgeven door een ondiepe beek die in de zomer gewoonlijk droog staat zodat je makkelijk kan oversteken zonder modderige of natte voeten. Een goede vriendin wees me de weg en samen gingen we voor een telepathisch interview met de grote eik.


    Wie ziet de twee kleine kabouters op deze foto?
    (mijn neefje en nichtje zijn meegekomen toen ik naar de eik terugkeerde om foto’s te maken)

    Mooie eik, heb je er bewust voor gekozen om hier op dit eiland te komen staan?

    Ik heb altijd hier gestaan

    Heb je een bepaalde taak hier? Wat doe je hier?

    Ik ben hoeder van het bos. Ik zorg voor een stuk bos en ben verantwoordelijk voor haar welvaren. Om die reden sta ik waar ik sta als je wil maar ik ben niet geboren voor deze taak; ze komt mij toe door mijn leeftijd.

    Elke boom is in staat verantwoordelijkheid te nemen eenmaal hij of zij op leeftijd komt. Dat komt doordat wij informatie ontvangen van de zon; hoe meer levensjaren wij achter de rug hebben hoe rijker wij zijn van zonnekennis en die kunnen wij dan omzetten in verantwoordelijkheid. Het is een energie die we opnemen als we jong zijn en uitstralen naarmate we ouder worden.

    De zon is een onderschatte kracht; zij doet veel meer dan wij denken en we zouden haar veel meer moeten benutten. Met ‘wij’ bedoel ik dan mensen want wij bomen doen dat reeds. Jullie dus eigenlijk maar ik spreek niet graag zo afstandelijk. Jij en ik wij en jullie zo veel verschil is er niet behalve dat er toch wel veel verschillen zijn. Ik weet wat me te doen staat en mijn leven is veel rechtlijniger en eenvoudiger dan dat van een mens.

    Mensen maken alles graag ingewikkeld en dat is hun goed recht dat heeft ook bepaalde voordelen maar veel mensen zijn ongebreideld ingewikkeld en vergeten zo zichzelf en dat is in feite echt niet positief voor hen. Eenvoud is tot op zekere hoogte toch wel onmisbaar voor een leven van hele mens. Ik bedoel als je buiten jezelf leeft omdat je niet echt meer weet wie je bent omdat je jezelf voorbijloopt en omdat je je leven leeft in functie van de wereld dan ben je maar ten dele mens en dat is niet mooi om te zien.

    Een mens die zichzelf is omdat hij of zij kiest voor de dingen die hij of zij echt wil dat is mooi om te zien heel mooi, verfrissend voor het oog van een boom en echt ook een toegevoegde waarde voor de aarde. Als ze voorbijlopen dan ben ik geneigd ze nog meer geluk te willen geven voor zover dat in mijn mogelijkheden ligt gewoon omdat dat zo mooi is.

    Als ze voorbijlopen is het ook makkelijk voor mij om ze geluk te geven, veel makkelijker dan mensen die zichzelf niet kennen, die zijn veel geslotener hoewel ze eigenlijk te open zijn. Ik bedoel dat die mensen te veel naar anderen en de wereld van de dingen gericht zijn en in die zin zijn ze te open naar buiten toe, maar langsbinnen zijn ze gesloten. Wat niet wil zeggen dat mensen die vanbinnen open zijn, vanbuiten gesloten zouden zijn, helemaal niet.

    Ik heb grote energieën ter beschikking omdat die bij mijn verantwoordelijkheid horen en een deel van die energie mag ik aan mensen besteden als ik dat wil. Dus als mensen bij mij komen of in mijn bos wandelen en ze zijn open vanbinnen, dan zal ik ze wat van die energie geven. Wat dat doet, is dat die energie stroomt. read more