Laura in India – deel 3

Reisverslag van Laura’s reis naar India (voorjaar 2011) – door Lydia en Laura
DEEL 3 (Dag 5 t.e.m. dag 8 in India)

Voor het verslag nu hebben we de foto’s getoond aan Laura. Wat Laura gezegd heeft (toen op het moment of als commentaar bij de foto’s) staat in het blauw.

 2 maart 2011 7.24

ik sliep nog want ik had eerder al instructies gegeven om mij niet op te roepen

Ochtend ritueel van de 48-dagen puja (eredienst) voor de Shivalingam die bovenop Swami’s lichaam is geplaatst. De tempel is nog steeds getooid met de versiering van de Samadhi ceremonie. Dat is traditioneel als voor een … huwelijk. Het opgaan in God van de ziel van de Heilige.(zie ook hier, klik en kies ‘uitgebreid verslag’)

 7.49

mijn oudste zus is getrouwd en ik mocht blijven liggen in bed om te dromen

maar al mijn vertrouwen was er dat ze het goed zullen doen

In alle eenvoud en kracht, de essentiele delen van het ritueel: het binden van de gouden ‘tali’ aan de nek van zijn geliefde, het koppel wisselt bloemenkransen uit, ze knielen en krijgen de zegen van de spirituele Meester, (via Swami Kamalananda, voor enkele dagen uit de gevangenis) en van de gelukkige ouders.

 7u58

Ondertussen werden de voorbereidingen getroffen om vanaf 8 uur gedurende 24 uur ononderbroken ‘Om Namah Shivaya’ te zingen. Op een altaar achter de nieuw gebouwde tempel worden de meer dan 40 Lingams uitgesteld, de eerste van elk jaar die uit Swami’s mond is geboren, op de heilige nacht van Mahashivaratri, letterlijk: de grote nacht van Shiva (rond nieuwe maan in de lente).

 8u38

Laura en haar lieve oppas voor de gelegenheid. Lekker slapen is de boodschap.

 8u52

Bruid en bruidegom: al vele jaren komen ze voor spiritualiteit en dienstverlening naar deze mooie Ashram.

Ze kregen Swami’s zegen en goede raad voor een goed huwelijk samen en op deze weg zijn ze nu aan het gaan.

 16u19

Jonge spirituele mensen van de hele wereld ontmoeten elkaar. Dit zijn kleine gezegende momenten met een heel grote waarde, voor hen en voor de wereld.

 22u48

in de tempel zocht ik gewoonlijk iemand uit om bij te gaan zitten

omdat ik van innerlijke uitdagingen hou kies ik niet zomaar de gemakkelijkste mensen uit; ik kies voor wie ik misschien iets kan teweegbrengen en dat gebeurt dan ook meestal zodat mensen opkomen voor zichzelf en mij weg willen ofwel komen ze zelf in beweging dat is ook goed ofwel zijn ze blij met mij dat is best maar wel het moeilijkst
aanvaarden van beweging is moeilijkst in het leven
maar elke reactie is okay

 23u57

maar het resultaat was meer dan eens dat mama me liet rechtstaan om de mensen in hun eigen onrust achter te laten en dan doe ik dat

Laura heeft de kunst om bewust zo dicht bij mensen te gaan zitten dat ze moeten rekening houden met haar. Ze kiest zelden de gemakkelijkste weg in haar leven. Hier op de foto is Laura verbannen naar de kant.

 21u38

ik hield ervan om te wandelen als het koel is

ik moest dan ook niet stil zijn

Als het te bont wordt, gaat Laura wandelen met mama. Helemaal op het einde van de weg is het gebouwtje met de kranen voor zuiver water. Het ligt er verlaten bij en daar kunnen we zingen en muziek maken in de heerlijke koelte van de nacht.

 3 maart 2011 16u57

In aanwezigheid van enkele mensen is een enorme roosachtige ‘Lingam’ verschenen in een hoop bloemen.

 19u02

Iedereen komt samen om te kijken, te zingen en de zegening te krijgen.Verschillende mensen hebben heel veel licht gezien rond de Lingam, en het licht blijft heel lang staan rond de mensen die de zegening ontvangen.

 19u05

op mijn hoofd is de pasgeboren en verschenen lingam

zo zacht en zo mooi en vol van alleen maar licht heel mooi en fantastisch

 Vrijdag 4 maart 2011, voormiddag

ik wilde zo geen aarde gooien maar ik hoefde niet

Elke dag is er wel iets te doen rond de Samadhi. Meestal wordt iedereen betrokken bij alle ceremoniën, en vandaag wordt de laatste smalle loodzware steen geplaatst op de opening. Het duurt uren vooraleer al de kinderen van het weeshuis en de school en alle mensen die hier vast of tijdelijk verblijven langs zijn geweest met wat zand.

 12u40

Laura komt als iedereen weg is. Ze houdt ervan om in de tempel te zitten, verzonken in haar neuriën en spel. Ondertussen zit ik daar ook maar wat en hoor de conversatie van Marie met Poebalan, een flink uit de kluiten gewassen man, die als schriel klein jongetje nog op mijn schoot gezeten heeft in een op indische wijze overvolle taxi. Hij vertelt dat de kleine kinderen op moeders arm, Swami zien lopen en zwaaien naar hem maar dat de grote mensen eromheen niets kunnen zien.Hij stelt voor om Laura in de Samadhi te laten lopen. Wij kunnen mee (zus Marie en ikzelf – best bijzonder voor mij dankzij Laura, maar ik heb niets speciaals ervaren)

 12u41

ik mocht rondlopen op de samadhi en ik mocht zitten zo lang ik wilde erop en toen heb ik met swami gepraat over de ashram en over europa en de mensen en onze conclusie was dat alles goed komt en dat het mooi is hoe het leven loopt en hoe god alles in zijn handen draagt

 13u29

Deze Ashram is zo bijzonder, tegelijk kleinschalig en zo goddelijk, vol met kinderen en bloemen (maar een paraplu is geen luxe voor Laura’s gevoelige hoofd).

onze poes ziet er bijna net zo uit

(ik vond nu net dat deze poes exact op een van de onze gelijkt, maar voor Laura is er blijkbaar toch een verschil)

 5 maart 2011, 10u00

alle mensen zoeken een bezigheid als er niet veel meer te doen is en daaraan kan je zien wat ze over hebben voor hun leven

als ze een werkje kiezen dan willen ze vooruit

als ze willen gerust gelaten zijn zoeken ze de vrede en als ze ruzie maken zoeken ze zichzelf
maar alles heeft een grote symbolische betekenis

Lees verder: deel 4


Speak Your Mind

Your email address will not be published. Required fields are marked *

XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>