Een boodschap voor het leven

Goed nieuws verspreidt zich snel, en zo kwam het dat vrienden van mijn vrienden mij vorige week ook vroegen om contact op te nemen met de ongeboren baby in haar dikke buik. Het is niet van mijn gewoonte om op dit soort vragen in te gaan omdat ik de techniek liever aanleer aan mensen zodat ze het zelf kunnen doen (zie cursus). Op lange termijn is dat veel leuker; als je baby pruttelt, als je peuter slechtgezind is, als je kleuter ongerust rondloopt kan je hen gewoon vragen wat er scheelt. De oplossing is vaak zo eenvoudig, als je het maar weet!

Maar dit keer had ik toch zin om de baby aan het woord te laten, dus mama, papa en ik gingen op de bank zitten en ik vroeg: “Kindje, wat wil je vertellen?”

– “Aan mijn papa wil ik zeggen dat hij lief is voor mama en ook voor mij
En hij spreekt zo leuk
Ik hoor graag zijn stem dicht bij mij
En heel graag voel ik ook zijn handen”

Papa en mama gniffelden, want elke avond gaat papa tegen mama’s buik aanliggen om te praten met de kleine! De baby ging verder:

– “Mama is mooi ik vind mama fantastisch ik lijk het meest op haar qua karakter maar dat wil ik liefst niet horen
Als ik spreek dan zit er een soort zalvende muziek in mijn stem die onbewust is en die ik geleidelijk zal leren apprecieren in mijn leven
Maar leer mij dat ik niet hoef te roepen om gehoord te worden dat is voor mij een diepe les die ik best al vroeg leer
Zeg mij dat je mij graag ziet zo vaak als je wil
Maak dat ik strenge regels krijg waar toch van afgeweken kan worden
Leef gelukkig en lach veel
In mijn leven zit veel licht en ik ben heel slim
Zeg me niet alles zelfs niet als ik alles vraag ik wil te snel alles weten en dat is niet goed voor mij
Leer mij dat ik niet alles altijd hoef te weten en dat ik mijn eigen leven heb en veel moet spelen

Als ik iets fout doe, leg het mij uit zonder je stem te verheffen en kijk in mijn ogen daar ben ik heel gevoelig voor
Hou van mij zoals ik van jullie hou”